Sapa is een van de bekendste plekken in het noorden van Vietnam om te hiken tussen rijstvelden, bergen en kleine dorpen. Toch hoor je steeds vaker dat Sapa te toeristisch zou zijn en dat je het daarom beter kunt overslaan. Na mijn eigen trekking kan ik daar kort over zijn: ik zou Sapa zeker niet overslaan, maar je moet wel goed kiezen hoe je het aanpakt.
De stad Sapa zelf is inderdaad toeristisch. Je ziet er veel hotels, restaurants, winkels, tourbureaus en reizigers die allemaal voor ongeveer hetzelfde komen. Maar zodra je met een goede gids de bergen in gaat en richting de dorpen loopt, voelt het al snel heel anders. Dan draait het niet meer om het drukke centrum, maar om modderige bergpaden, rijstterrassen, kleine dorpjes, mist, uitzichten en slapen bij een lokale homestay.
In dit artikel vertel ik je over mijn reiservaring met hiken in Sapa. Ik deel hoe ik er kwam vanuit Hanoi, hoe zwaar de trekking was, wat je kunt verwachten van een homestay en welke tips handig zijn als je zelf een trekking in Sapa wilt doen.
Is Sapa nog de moeite waard?
Ja, Sapa is nog steeds de moeite waard. Je moet alleen niet verwachten dat je er helemaal alleen bent. Sapa is populair, en dat is niet zonder reden. De omgeving is prachtig, de rijstterrassen zijn indrukwekkend en de combinatie van bergen, dorpen en lokale culturen maakt het een van de meest bijzondere plekken van Vietnam.
De truc is om niet te lang in het centrum van Sapa te blijven hangen. Boek liever een trekking waarbij je echt de bergen in gaat, langs dorpen wandelt en eventueel bij een lokale familie overnacht. Dan zie je veel meer van de omgeving en ervaar je een kant van Sapa die veel minder draait om toerisme.
Zelf koos ik voor een trekking met overnachting in een homestay. Daardoor verdween ik echt even van alles en iedereen. Geen drukke straten, geen grote hotels en geen standaard stadswandeling, maar modder, bergen, rijstvelden en een groep reizigers die allemaal net zo onder de indruk en uitgeput waren als ik.
Je kunt vooraf je tour of bus naar Sapa hier bekijken, maar lokaal boeken via je hostel, hotel of een reisbureautje kan ook. Let vooral op de route, het aantal kilometers, de zwaarte van de hike en of er een lokale gids meegaat.
Van Hanoi naar Sapa met de sleeperbus
Mijn reis naar Sapa begon in Hanoi. In de avond werd ik opgehaald bij mijn hostel, toevallig samen met twee Canadese kamergenoten. Vanaf daar liepen we een paar minuten naar de bus. Ik reisde met Fansipan Express, een sleeperbus die tussen Hanoi en Sapa rijdt.
De busrit van Hanoi naar Sapa duurt meestal meerdere uren en wordt vaak ’s avonds of ’s nachts gedaan. Dat is handig, want je bespaart een hotelnacht en komt vroeg in de ochtend aan in Sapa. Verwacht alleen niet dat je per se fantastisch slaapt. Ik ben zelf 1.90 meter en kon in de sleeperbus verrassend goed liggen, maar echt diep slapen blijft lastig in een bus.
Rond 22.00 uur vertrokken we richting Sapa. Vroeg in de ochtend kwamen we aan, maar we mochten nog even in de bus blijven liggen. Uiteindelijk heb ik ongeveer vier uur geslapen. Niet geweldig, maar genoeg om de dag te beginnen.
Na aankomst in Sapa moest ik nog wachten tot ik werd opgehaald door de gids. Daarna had ik even tijd om te ontbijten, op te frissen en me voor te bereiden op de trekking. Dat moment is fijn, want je komt vaak wat suf uit zo’n nachtbus. Zorg dus dat je niet meteen in paniek raakt als je vroeg aankomt en alles nog een beetje rommelig voelt. Dat hoort erbij.
De eerste trekking in Sapa
De eerste trekking stond gepland richting Hau Thao Village en was ongeveer 15 kilometer lang. Ik had vooraf wel verwacht dat het pittig zou worden, maar eerlijk is eerlijk: het was zwaarder dan gedacht.
Het eerste stuk ging meteen steil omhoog. We moesten door modder, over smalle paden en langs stukken waar je goed moest opletten waar je je voeten neerzette. In de eerste uren viel bijna iedereen wel een keer. Soms gleed je weg, soms bleef je schoen bijna vastzitten in de modder en soms wist je gewoon even niet wat de minst slechte route was.
Dat klinkt misschien niet meteen aantrekkelijk, maar juist daardoor werd het een onvergetelijke ervaring. Dit was geen makkelijk aangelegd wandelpad waar je zonder moeite doorheen loopt. Dit voelde als een echte trekking. Zwaar, vies, soms frustrerend, maar ook ontzettend mooi.
Het moment waarop we de top bereikten, was geweldig. Het weer veranderde constant. Het ene moment scheen de zon, even later trok er mist over de bergen en daarna viel er wat regen. Juist dat maakte het landschap zo bijzonder. Sapa is geen strak zonnig plaatje, maar een plek waar het weer de sfeer steeds verandert.
Na een paar fotomomenten liepen we door naar een plek waar we konden lunchen. Een bord rijst met kip smaakte op dat moment echt geweldig. Na uren lopen, klimmen en glijden waardeer je zo’n simpele lunch ineens veel meer.
Door de bergdorpjes naar de homestay
Na de lunch liepen we verder richting de homestay. Omdat iedereen al behoorlijk moe was, ging een deel van de route over normale wegen. Dat klonk als een opluchting, maar Sapa zou Sapa niet zijn als het toch nog zwaarder werd dan verwacht.
Op een gegeven moment kregen we de keuze tussen een makkelijke en een moeilijke route. Het grootste deel van de groep koos voor makkelijk. Die route zou ongeveer twintig minuten duren, maar uiteindelijk waren we nog zo’n twee uur bezig. Mentaal was dat best zwaar, want als je denkt dat je er bijna bent en dan toch nog uren moet lopen, voelt elke helling extra lang.
Gelukkig kregen we er prachtige uitzichten voor terug. De dorpen, rijstvelden en bergen maken veel goed. Uiteindelijk kwamen we aan bij de homestay van “mama Chau”. Dat was het moment om op te frissen, droge kleding aan te trekken en de groep wat beter te leren kennen.
Wat ik erg leuk vond, was hoe divers de groep was. Er waren reizigers uit onder andere Spanje, Duitsland, Frankrijk, Israël, Tsjechië en Ierland. Na zo’n zware dag schept samen afzien toch een band. Tijdens het diner, met wat biertjes en lokale “happy water”, werd het een gezellige avond.
Slapen in een homestay in Sapa
Een homestay in Sapa is geen luxe hotel, en dat moet je ook niet verwachten. Het is juist de charme dat je eenvoudiger verblijft. Je slaapt vaak in een gedeelde ruimte of eenvoudige kamer, eet mee met de groep en krijgt een beter gevoel bij het lokale leven in de bergen.
Voor mij was de homestay een van de leukste onderdelen van de trekking. Na een dag lopen is het heerlijk om even niets te hoeven. Douchen, eten, praten met andere reizigers en vroeg naar bed. Meer heb je eigenlijk niet nodig.
De volgende ochtend werden we wakker met uitzicht. De lucht was helderder dan de dag ervoor, waardoor de omgeving nog mooier was. Na een ontbijt met pannenkoeken en fruit was het tijd voor de tweede hike.
Wil je zelf een homestay boeken, let dan goed op wat inbegrepen is. Denk aan maaltijden, vervoer terug naar Sapa, bagage-opslag, een gids en de afstand van de trekking. Sommige homestays zijn heel basic, andere zijn inmiddels meer ingericht op toeristen. Geen van beide is per se verkeerd, maar het is goed om vooraf te weten wat je boekt.
De tweede hike: rijstvelden, waterval en bamboebos
De tweede hike liep via Su Pan Village richting Ta Van Village. Achteraf vond ik deze dag misschien nog zwaarder dan de eerste. We begonnen met een wandeling langs en over de rijstvelden. Dat was prachtig, maar je moest goed je evenwicht bewaren. Eén verkeerde stap en je stond zo in het water of in de modder.
Daarna volgde een zware klim richting een waterval. Dit stuk voelde avontuurlijker en minder toegankelijk. Op sommige delen was begeleiding echt nodig. We hadden bijna één op één gidsen mee om ons veilig over lastige stukken te helpen. Dat was geen overbodige luxe.
Daarna liepen we door naar een bamboebos, waarbij we over rotsen en smalle paden moesten. Tegen het einde van de ochtend was iedereen behoorlijk gesloopt. De lunch met rijst kwam opnieuw als geroepen.
Na de lunch moesten we nog een steile weg bewandelen om uiteindelijk bij de transfer uit te komen. Ook deze dag liepen we bijna 10 kilometer. Dat klinkt misschien niet extreem veel, maar door de modder, hoogteverschillen en slechte paden voelt het een stuk intensiever dan een gewone wandeling.
Ondanks de vermoeidheid, een flinke blaar op mijn hiel en kleren die bijna niet meer schoon te krijgen waren, had ik deze trekking absoluut niet willen missen. Het was zwaar, maar juist daardoor bleef de ervaring hangen.
Terug naar Hanoi na de trekking
Na de tweede dag werden we met een transfer teruggebracht richting de bus naar Hanoi. Bij mij was dat nogal krap gepland. We waren net op tijd terug, maar ik had helaas geen tijd meer om me op te frissen of droge kleding aan te trekken.
Met modderige kleding en een vermoeide blik stapte ik de bus in. Ik werd behoorlijk aangekeken en werd bijna geweigerd, maar uiteindelijk mocht ik mee. Niet mijn meest charmante reismoment, maar wel eentje dat perfect bij deze ervaring past.
De bus bracht ons terug naar Hanoi, waar ik in de avond aankwam. Na zo’n trekking wil je eigenlijk maar één ding: douchen. Ik had voor die nacht een hotel geboekt met een goede douche en ontbijt, en dat bleek een heel goed idee.
Het Dahlia Hotel in Hanoi was voor mij een fijne plek om bij te komen na Sapa. Zeker als je eerst een nachtbus hebt gehad, daarna twee dagen hebt gehiked en vervolgens weer met de bus teruggaat, is een comfortabele overnachting geen overbodige luxe.
Hoe zwaar is hiken in Sapa?
Dat hangt af van de route, het weer en je conditie. Er zijn eenvoudige wandelingen rond Sapa, maar ook pittige meerdaagse trekkings. Mijn trekking was behoorlijk zwaar door de afstand, modder, steile stukken en het wisselende weer.
Vooral in of na regenachtige periodes kunnen de paden glad worden. Goede schoenen maken dan echt verschil. Sneakers kunnen, maar stevige wandelschoenen of schoenen met veel grip zijn beter. Verwacht niet dat je schoon blijft. Modder hoort erbij.
Ook handig om mee te nemen:
- Goede wandelschoenen of schoenen met grip
- Een regenjas of poncho
- Een warme laag voor de avond
- Droge sokken en schone kleding voor na de trekking
- Een kleine dagrugzak
- Water en snacks
- Contant geld voor drankjes, fooi of kleine aankopen
- Pleister of blarenpleisters
Je hoeft geen topsporter te zijn, maar een beetje basisconditie is wel fijn. Zeker als je kiest voor een tweedaagse trekking met homestay, moet je rekening houden met lange dagen wandelen.
Wanneer kun je het beste naar Sapa?
Sapa kun je het hele jaar bezoeken, maar de ervaring verschilt per seizoen. Het weer in de bergen kan snel veranderen. Mist, regen, zon en kou kunnen elkaar makkelijk afwisselen, soms zelfs op dezelfde dag.
De rijstterrassen zijn op hun mooist wanneer ze groen zijn of richting de oogstperiode gaan. In andere periodes zijn de velden minder fotogeniek, maar de bergen en dorpen blijven mooi. Ga je vooral voor heldere uitzichten, dan is het slim om vooraf rekening te houden met het seizoen en de weersverwachting. Toch is er nooit garantie. Sapa blijft berggebied.
Ook als het mistig is, kan de trekking bijzonder zijn. Mijn ervaring was juist mooi doordat de sfeer steeds veranderde. Natuurlijk wil je graag uitzicht, maar een beetje mist maakt Sapa ook mysterieus.
Welke trekking in Sapa moet je kiezen?
Er zijn veel verschillende soorten tours in Sapa. Je kunt kiezen voor een korte dagwandeling, een tweedaagse trekking met homestay of een langere route door meerdere dorpen. Ook zijn er tours per scooter of auto, maar als je echt de omgeving wilt ervaren, zou ik voor wandelen kiezen.
Let bij het kiezen van een tour op deze punten:
- Hoeveel kilometer loop je per dag?
- Is de route makkelijk, gemiddeld of zwaar?
- Ga je met een lokale gids?
- Slaap je in een homestay of keer je terug naar Sapa?
- Zijn maaltijden inbegrepen?
- Is vervoer van en naar Hanoi of Sapa inbegrepen?
- Hoe groot is de groep?
Wil je vooral mooie uitzichten en niet te veel afzien, kies dan voor een lichtere route. Wil je juist avontuur en vind je modder en steile paden niet erg, dan is een zwaardere trekking met homestay een geweldige ervaring.
Je kunt je tour vooraf online boeken of ter plekke in Hanoi of Sapa regelen. Vooraf boeken geeft rust, vooral als je weinig tijd hebt. Lokaal boeken kan soms goedkoper zijn en flexibeler voelen, maar controleer dan goed wat er precies inbegrepen is.
Hiken in Sapa? Zeker doen
Hiken in Sapa was een van de zwaarste, maar ook een van de mooiste ervaringen van mijn reis door Vietnam. Ik kwam terug met modderige kleding, spierpijn en een blaar, maar ook met herinneringen die ik niet snel vergeet.
Sapa zelf is toeristisch, maar laat je daardoor niet te snel afschrikken. De echte magie zit niet in het centrum, maar in de bergen eromheen. Kies een goede trekking, ga met een lokale gids op pad en blijf bij voorkeur slapen in een homestay. Dan ervaar je veel beter waarom zoveel reizigers Sapa toch in hun Vietnam-route opnemen.
Zou ik het opnieuw doen? Absoluut. Wel met goede schoenen, extra droge sokken en misschien iets meer tijd om na afloop te douchen voordat ik weer de bus in moest.
Op zoek naar meer inspiratie voor je reis door Vietnam? Lees dan ook mijn andere reiservaringen:
- Reiservaring Hanoi
- Reiservaring Ha Long Bay
- Reiservaring Ninh Binh
- Reiservaring Phong Nha
- Reiservaring Hue
- Reiservaring Hoi An
- Reiservaring Ho Chi Minh City
Mijn ervaring in Vietnam zie je hier:
